Pages

Friday, October 22, 2010

වුවමනාව


මට
හඳක් එපා
පැත්තක් අඳුරු,
ඈත ඉදන්
ආදරය කර කර
ගල් ගහන්න...

මට
ටීක් බෝලයක් ඕනි
විනිවිද පේන,
අල්ලෙ තියන්
හුරතල් කර කර
මිරිකන්න...


Wednesday, October 20, 2010

ටොරින්ටන් රූම්ස්


නිදහසේ කොටුව,
නිදහසේ කොටුවක්
පනින්න...

නිදහසේ අභිමන්
තුරඟුන් දරා එන
සොදුරු මාවත
දෙපස
පොඩි පොඩි
පෙට්ටි
ඒ පස්සෙ
අවතැන් ආදරය
කාස්ටක අව්වෙන්
මූණු හංගන්
නිදහසේ
සුව විදින

ඔන්න ටොරින්ටන්
නුඹේ
නිදහසේ
කොටු
බෙඩ් රූම් එක...

Sunday, October 17, 2010

Where Life - Where I


when I call life
it
was away

when life calls me
it
was too late

Monday, October 11, 2010

ඇගේ කිලිට්ට


ජීවන නදිය
අසබඩ
බුරුල් කොටයට
පයගසා
කිලිටි සෝදන
ගැහැනිය

ඹබ ඹබා
සෝදන්න
කිලිටි රෙද්ද
නුබේ,
මඩ වතුරෙන්
පල් වතුරෙන්
නුබ
දෑහටවත් නොදකින
විසබීජ පොගවන්න
නුබේ රෙද්දෙහි,
ඇදගන්න එය
තවරන්න
නුබේ ඇග පුරාම
ඒ විසබීජ,
ජීවන ගං වතුරෙහි
නුබ සෝදා හැරි
නුබේම
කිලිට්ටේ හිලව්වට

බල(හත්/පුලුවන්)කාරකම්


මකියාවෙලී
මම
නුඹේ
කුමාරයා

කියාදෙන්න
මට
පාඩමක්
බලය ගැන
දේශපාලන විද්‍යාවේ
නෙමෙයි
ශාරීරික විද්‍යාවේ

කියාදෙන්න
මට
රැක ගන්න
මගේ
ශාරීරික රාජ්‍යය

කියාදෙන්න
මට
කපටි වෙන්න
හිවලෙක් වගේ
රැක ගන්න
මම
නෙලා ගත්
මිදි වල්ල

කියාදෙන්න
මට
නිර්භීත වෙන්න
සිංහයෙක් වගේ
රැක ගන්න
මගේ
මස් ගොඩ
අනිත් උන්
දත නොගහන්න

කියාදෙන්න
බලවත් වෙන්න
ශාරීරික
සංදර්භයේ
බලය
අල්ලන්න
රැක ගන්න
පතුරුවන්න
මට
කුමාරයෙක් වෙන්න

බැරිනම්
එන්න
පෙත්සමක් ලියන්න
ස්වභාව ධර්මයට
රැක ගන්න
මනසින් උසස් කම
මනුසත් කම
මට
සරල
සාමාන්‍ය
මිනිහෙක් වෙන්න



Sunday, October 3, 2010

ඔයා දැන් ලොකු ළමයෙක්


පාට දේදුන්නක නැගී
චණ්ඩ හිරැ රැස්
සුසිනිදු වළා කැටියකින් පෙරා
වලාකුලු සුරංගනාවියන්
දෙකපුල් සිඹිද්දී
ඈත ක්ෂිතිජ ඉමෙන්
එහා ලෝකයක
සොඳුරැ සිතුවමක්
සිතේ සිත්තමි කරගෙන
ගත කලෙමි කාලයක්,
බාල කාලයත්...

වස්සානය අහවරය
පාට මැකී යයි
දේදුන්නේ
ඇසට නොපෙනී
වලා සුර දූතීයන්
පලා යයි ගතට නොදැනී...

කොන්ක්‍රීට් කටු අකුල්
සම සූරන,
ගෙන්දගම් මඩ ගොහොර
දෙපා අලවන,
දස දහසක් මිනිසුන් අතර
අමුත්තෙකුව,
පය තැබූවෙමි
හුදෙකලා ලොවකට
තනිවම

තරඟයකි
වෙළද තරඟයකි...
නැත කිසිවෙක්
හට කාලය
මා වෙනුවෙන් නොව
තමන් වෙනුවෙන්ද...

දස දහසක් මිනිසුන් අතර
හුදෙකලා වී
ක්ෂිතිජ ඉමෙන් එපිට
පරිකල්පනීය මිරිගුව
හදෙන් කැඩී කැඩී
ගැලවෙද්දී...
පෘථිවි යථාර්ථය
කලු දුම් දුහුවිලි
විශ සමඟ විත්
සිප ගනියි දෙකොපුල්
"මෙයයි ජීවිතය"
රහසේ කොඳුරමින්

මම
ඔබ
අපි
සියල්ලන්ම
තනිවී ඇත
මම
ඔබ
අපි වැනිම,
දස දහසක්
මිනිසුන් මැද
අරැම පුදුම
වෙළද ලෝකයක
විකිණෙමින්
විකුණමින්
ලන්සු තබමින්
මිලට ගනිමින්
තම තමන්වම...

Friday, October 1, 2010

සිය දිවි නැසීම සහ ජීවත්වීම


විනාඩි දෙකේ
නූඩ්ල්ස් එකක්
කාල
ගෑස්ට්‍රික්
හදා ගන්නවද
අමාරුවෙන්
බතක් මාලුවක්
උයාගෙන
බඩ පිරෙන්න
කනවද?