Pages

Friday, April 28, 2017

අමාවක රැය සසරකි

වාළුකා තලය නිසලය
සීතල රාත්‍රියක, 
වළා සේලයක එතී 
සඳ සැඟවිලාය 
සංසාර දුක උරුම කළ
ඈතක... 

තරුවකුදු නොපිපෙන රාත්‍රිය 
සිසිරයක හිම සීතයි, 
උණුහුමක් අයදියි 
වාළුකා තලය නිසසල අහසින්, 
විඩාපත් දෑස් පිසමින් විමසයි
සඳ එන්නේ කවදාද යළිත්  
අහිමි වසන්තයේ 
සුවඳක් කැටුව....

රුදුරු හිරු මුදාලන 
දිවාකල දාහයෙන් දැවුන  
සීත කැන්දන් එන රාත්‍රී අහසක් 
පුරවා සැනහිය නොහැක
පුංචි පුංචි තරුමල් වලට

දහවල් දාහෙන් පිපිරී 
රාත්‍රී සීතෙන් හැකිලෙන 
වාළුකා තලයකට 
සොඳුරු සඳ පිපි රැයක් මිස 
නොමැත අන් සැනහුමක්  

එහෙව් වාළුකා තලයකට 
අමාවක රැයක් 
ගතකළ නොහෙන 
සසරක් බැව් 
සඳ මලට  නොහැගේද.....

No comments:

Post a Comment