Pages

Sunday, April 30, 2017

සසැලෙන ලොවක

යුද බිමක ඇත්නම්
නිසල බවක්
කිසිවෙකුන් නොහඟින
ඒ මගේ හදවතයි,
වළා පිරුණද අහසක
නොමැකෙයි
හිරු එළිය එයින්
අසංක්ශිප්තිත රික්තය එයයි,
ඉර්තු වෙනස්වන ලොවක
ගසක අරටුව
නොවෙනස්ය මියෙන තෙක්,
සසැලෙන ලොවක
නොසැලන දෑ හිඟය,
නිසල හද බිමක
රික්ත අවකාශයක
හටගනී නම් යමක්
ඒ ඕපපාතික පෙමක් පමණය...

No comments:

Post a Comment